اقتصاد مهاجرت

دیاران | 26 آبان 1400 | اسلایدر | ۰ دیدگاه

محسن کرمانی : تقریبا دیگر نمی‌توان کشوری را یافت که نام خود را به‌عنوان یک کشور مهاجرفرست یا مهاجرپذیر، ثبت نکرده باشد. مهاجرت گروه‌های مختلف اجتماعی یا طبقات مختلف اقتصادی، تاثیرات غیرقابل انکاری بر کشور مهمان یا میزبان مهاجران بر جا می‌گذارد. متاسفانه، در مورد این تاثیرات، گاه پیامدهای احتمالی بسیار بیش از حد واقعی تخمین زده شده‌اند یا برداشت‌های سطحی و غیر‌علمی در مورد روابط علّی آنها شکل گرفته است. جایزه نوبل امسال به سه اقتصاددانی تعلق گرفت که درخصوص رابطه علت و معلولی بین مهاجرت و تاثیر آن بر میزان دستمزد و همچنین سطح اشتغال در یک کشور تحقیق کرده بودند.

هر روز در اخبار می‌توان نگرانی دولت‌‌‌ها از مهاجران را در هر کشوری مشاهده کرد؛ مساله‌ای که به‌زعم بسیاری از کارشناسان، باعث شکوفایی اقتصادی برخی از کشورها شده، اما از طرف دیگر با مشکلاتی نیز همراه بوده است. در ایران نیز همواره مساله مهاجران کشورهای همسایه، محل بحث بوده و قوانین متعددی در این خصوص به تصویب رسیده است. امروز در پرونده باشگاه اقتصاددانان، ضمن بررسی جایزه نوبل امسال، به موضوع مهاجرت در ایران نیز پرداخته شده است.


تازه‌های باشگاه اقتصاد دانان:

شکستن کلیشه‏‏‌ها

«مهاجران مشاغل مردم را می‌‌‌دزدند»، «مهاجران سطح دستمزدها را پایین می‌‌‌آورند»، «مهاجران باعث بیکاری ما می‌‌‌شوند»، «مهاجران جرم و جنایت را افزایش می‌دهند»، «مهاجران موجب تضعیف اقتصاد ملی می‌‌‌شوند»؛ اینها‌‌‌ فهرستی از کلیشه‌‌‌هایی هستند که درباره مهاجران در ذهن جامعه و سیاستمداران حک شده‌اند و تقریبا این کلیشه‌‌‌ها را همه جای جهان امروز، به‌وفور می‌توان یافت. اما وقتی از «کلیشه» صحبت می‌‌‌کنیم، منظور چیست؟ کلیشه‌‌‌ها، روایت‌‌‌هایی دم‌دستی و البته غالب هستند که بی‌‌‌نیاز از هرگونه وارسی و موشکافی، بر اذهان مسلط می‌‌‌شوند و از سطح فراتر نمی‌‌‌روند و بقای کلیشه،‌‌‌ به همین مقاومت در برابر «بررسی‌شدن» وابسته است. اما کلیشه‌‌‌ها جاودان و نامیرا نیستند. باید خوشحال باشیم، در عصری زندگی می‌‌‌کنیم که واقعیت‌ها و یافته‌‌‌های علمی، حرف اول و آخر را می‌‌‌زنند و ایمان به علم و آنچه محسوس و آزمودنی است، بیشتر از همیشه است. با این حال، منافع، ‌سازوکار قدرت و پروپاگاندا همچنان به‌قوت خود باقی است و آنچه را که برای خود سودمند می‌‌‌یابد، رواج می‌دهد. اما قدرت علم هم اگر بیشتر نباشد، کمتر نیست.

 

درس‏‏‌های نوبل برای سیاستگذاری

دیوید کارد، همراه با جاشوا انگریست و گویدو ایمبنز، به‌‌‌طور مشترک، برنده جایزه نوبل اقتصاد سال ۲۰۲۱ شدند. دیوید کارد، متولد کانادا و در حال حاضر، استاد دانشگاه برکلی کالیفرنیا در آمریکاست. وی به دلیل تحقیقات هدفمند در زمینه شناسایی آثار متقابل متغیرهایی همچون حداقل دستمزد، مهاجرت و تحصیلات در بازار کار، موفق به دریافت این جایزه شد.

 

فرصت‌های آتی در بازار کار

برآوردها نشان می‌دهد، در سال ۲۰۱۹ جمعیتی بالغ بر ۲۷۰میلیون نفر تحت عنوان «مهاجران» در خارج از مرزهای کشور محل تولد خود زندگی می‌کنند که حدود ۵/ ۳‌درصد جمعیت دنیا را تشکیل می‌دهند. طبق تعریف سازمان ملل متحد، مهاجر بین‌المللی به افرادی گفته می‌شود که برای مدت ۱۲ماه یا بیشتر، در خارج از مرزهای محل تولد یا شهروندی خود زندگی کنند. از میان جمعیت مذکور، نزدیک به ۷۵‌درصد در سن کار (بین ۲۰ تا ۶۴ سال)‌‌‌ و دو سوم آنها یعنی ۱۸۰میلیون نفر نیز «نیروی کار مهاجر» هستند. نیروی کار مهاجر به تمامی مهاجران بین‌المللی گفته می‌شود که در حال حاضر اشتغال دارند یا در جست‌‌‌وجوی کار در کشور محل اقامت خود هستند.

  • برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

0 دیدگاه
    بازگشت به بالا